Lulelakër – Përdorimi i gjithanshëm i perimes së shëndetshme, të pasur me fibra

Përshkrimi

Lulelakra (Brassica oleracea var. botrytis) është një nga perimet më të njohura të familjes së lakrave, e cila njihet në mbarë botën për përmbajtjen e ulët të kalorive, vlerat e larta të fibrave dhe vitaminave, si dhe përdorimin jashtëzakonisht të gjithanshëm. Tufat e ngjeshura me ngjyrë të bardhë janë të ngrënshme dhe shpesh përdoren në supa, gjellëra, të pjekura ose të ziera në avull.

Lulelakra ka shije të këndshme të butë, pak si arrë, e cila kombinohet mirë me perime të tjera, mishra ose salca. Dietat moderne – si keto, paleo ose low-carb – e përdorin me preferencë, pasi funksionon edhe si alternativë e orizit, patates ose miellit e grirë, e bërë pure ose si miell.

Mundësitë e përdorimit të lulelakrës

• E pjekur ose e skuqur: tufa lulelakre kërcitëse në petk pikant.
• Si gjellë: me salcë kosi ose rreshkë, pjatë klasike.
• E zier në avull si garniturë: natyrale, në ujë me kripë ose e aromatizuar me gjalpë.
• Si supë: supë kremoze lulelakre me pana, e pasuruar me hudhër.
• Oriz lulelakre: e grirë, e skuqur lehtë si zëvendësues i shëndetshëm orizi.

Përfitimet shëndetësore

Lulelakra ka përmbajtje të ulët kalorike, por në të njëjtën kohë është e pasur në fibra, vitaminë C, vitaminë K dhe acid folik. Përmban gjithashtu fitonutrientë dhe antioksidantë, të cilët ndihmojnë proceset anti-inflamatore të trupit. Konsumimi i rregullt:

• Mbështet tretjen dhe jep ndjesinë e ngopjes.
• Forcon sistemin imunitar përmes përmbajtjes së lartë të vitaminës C.
• Ndihmon procesin e mbrojtjes qelizore me përbërësit e saj antioksidues.

Ruajtja dhe përgatitja

• Të ruhet në frigorifer, e freskët reziston rreth 4–5 ditë.
• Pas zierjes paraprake mund të ngrihet, madje për disa muaj.
• Gjatë pastrimit rekomandohet heqja e gjetheve të jashtme dhe kërcellit të trashë.

Lulelakra është një alternativë e shkëlqyer për ata që kërkojnë perime të shëndetshme, të larmishme dhe miqësore me dietën. Shkon mirë pothuajse në çdo gatim, ndërkohë që ndihmon ushqyerjen e ndërgjegjshme përmes përmbajtjes së ulët të karbohidrateve dhe vlerave të larta ushqyese.