Mushmolla – Fruti i vonë i vjeshtës, që shijon më shumë i mbipjekur

Përshkrimi

Mushmolla (Mespilus germanica) është një frut vjeshtor pak i njohur, por mjaft i vyer, i cili zakonisht konsumohet pas ngricave. Veçoria e këtij fruti me lëkurë të fortë kafe është se bëhet i shijshëm vetëm kur është tejet i pjekur – atëherë brendësia e tij e butë dhe xhelatinoze ka shije të ëmbël, paksa si e tharë. Kultivohet prej shekujsh në Evropë, por edhe sot njihet si burim i vlefshëm ushqyes.

Përfitimet e mushmollës

Mushmolla ka përmbajtje të lartë fibrash, përmban Vitaminë C dhe disa lloje acidesh organike. Ndihmon tretjen, ka efekt të lehtë laksativ, dhe nëpërmjet antioksidantëve mbështet funksionimin e sistemit imunitar. Fruti është më i miri në gjendje të tej-pjekur, kur brendësia e tij kafe-xhelatinoze është e ëmbël dhe bëhet e tretshme.

• Përmbajtje e lartë fibrash – mbështet funksionimin e zorrëve.
• Burim i Vitaminës C, ndihmon në forcimin e sistemit imunitar.
• Përmban acide organike, të cilat përmirësojnë metabolizmin.
• Gjenden gjithashtu komponime me efekt antioksidant.
• Laksativ natyral në rast ankesash të lehta.

Mushmolla në kuzhinë

Mushmolla konsumohet në gjendje të tej-pjekur. Në këtë formë, duke e ngrënë me lugë ose si reçel, salcë, pure është e shkëlqyer. Shija e saj harmonizohet mirë me kanellën, karafilin, mjaltin. E përshtatshme për aromatizimin e bukëve me fruta, ëmbëlsirave, piteve. Ideale për konservim: mund të bëhet reçel, frut i thatë ose komposto.

Pjekja dhe ruajtja

Mushmolla e papjekur është e fortë, e athët dhe me taninë, por me ruajtje dhe post-maturim bëhet e ngrënshme. E lënë në vend të thatë e të freskët zbutet dhe nxihet brenda disa javësh. Vetëm atëherë është e përshtatshme për konsum – kjo fazë e tej-pjekjes është veçanërisht e rëndësishme në rastin e mushmollës.

Mushmolla është pra një frut ekzotik, i lashtë, por që ia vlen të rizbulohet, i cili fsheh lëndë ushqyese të vlefshme dhe ofron përvojë të veçantë shijeje në muajt e vjeshtës dhe dimrit.